MarYans

  Iets wat helpt is een verhaal over heimwee en gemis, verteld door de ik figuur Laura.. Het is het romandebuut van Mona Høvring, een Noorse schrijfster. Het boek kwam al in 2004 uit maar is nu pas in het Nederlands vertaald. Høvring schreef eerder poëzie.  "Mona Høvrings veelgeprezen debuut werd in de Noorse pers vergeleken met oa De glazen stolp van Sylvia Plath, niet alleen vanwege de smeulende duisternis in het licht, de zinnelijkheid en veerkracht van de jeugd, maar ook vanwege Høvrings heldere, tedere proza en voortreffelijke gevoel voor scènes".  Laura’s moeder liep de zee in met een grote steen in haar handen en kwam niet terug. Naar haar beweegredenen kunnen we slechts gissen..  Laura is dan zes, heeft een oudere broer en een vader die nogal in zichzelf lijkt gekeerd en als visser vaak weg is.  Het is ook een verhaal over eenzaamheid en je weg zoeken in het leven. Verlangend naar (moeder)liefde.. maar ook ontluikende sensuele liefde.. Ze vindt een moede...

 Vanaf de veerboot naar Schiermonnikoog deel ik de recensie van deze roman die zich ook afspeelt op een eiland.  Rune Christiansen neemt je mee in het leven en de gedachten van Norma,  een gevoelige jonge vrouw van in de dertig. Haar moeder (Edith) is kortgeleden overleden en ze gaat op weg naar Thorsten, haar vader die sinds kort in het oude vakantiehuisje op een eiland woont. Haar ouders scheidden 10 jaar geleden en nu is Norma zelf pas gescheiden van Jonathan, alhoewel zij hem eigenlijk niet los wilde laten. Hun dochter heet ook Edith.  - Al op de veerboot lijken de dingen voor Norma  op een nieuwe manier te verschijnen,  en terwijl ze bij de veerhaven staat te wachten tot haar vader haar oppikt,  ziet ze iets vreemds op de heuvelrug: het silhouet van een ruiter op een paard  onder een verwrongen boom - Norma onderzoekt haar leven. Herinnert zich gebeurtenissen,  gevoelens... Er gaat een zekere eenzaamheid van haar uit, een droevenis....